In opdracht van het Convent van Gemeentelijke Archeologen werd een tentoonstelling samengesteld van 'lievelingsvondsten' van stadsarcheologen. De vondsten werden in kijkdozen gepresenteerd tegen een decor van losgesneden delen van een tekening waarop de mogelijke gebruiker of eigenaar van het betreffende voorwerp te zien was.
De uit meer dan dertig vitrinekistjes bestaande tentoonstelling deed in een periode van twee jaar evenzoveel steden aan.
Voor de opstelling van de ruim 30 vitrinekastjes was bijna elke ruimte geschikt. De variabele elementen en de doorschakelbare verlichting maakten een groot aantal opstellingen mogelijk.

